Raj Dla Rycerzy

Odyn był także opiekunem poległych rycerzy. Po śmierci, zabierani z pola bitwy przez demoniczne walkirie, trafiali do komnaty zabitych (Walhalli) w siedzibie Odyna. Bóg zapraszał rycerzy na wspaniałe uczty, gdzie częstował ich mięsem pieczonego dzika i piwem. Mogli do woli jeść, pic i przechwalać się wojennymi czynami w towarzystwie samego Odyna. Po czucie szli do ogrodu, by tam zabawić się w ulubiony sposób, czyli biorąc udział w bitwie. Dzięki łaskawości Odyna spełniało się największe marzenie wojowników-mogli cieszyć się dźwiękiem mieczy i włóczni, bić się i ranić, wiedząc, że im samym nic się nie stanie i po walce wrócą do pałacu, by znów zasiąść do stołu. Z tego względu dzicy, brodaci, pogańscy Skandynawowie zabiegali o przychylność Odyna i składali mu ofiary.
Odyn był także patronem berserków-szalonych wojowników, którzy jakby w hipnotycznym transie, nago, z pianą na ustach rzucali się w sam środek bitwy.

O ile nie zaznaczono inaczej, treść tej strony objęta jest licencją Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License