Przygody Thora
thor.gif

W spisanych w średniowieczu pieśniach opiewających czyny bogów dość często występuje Thor. Był on pierworodnym synem Odyna i Frigg. Należał więc po ojcu do rodu dobroczynnych bóstw-Azów, po matce zaś do starszego pokolenia Wanów. Niewykluczone, że to właśnie dzięki pokrewieństwu z Wanami przejął pewne ich cechy. Wanowie byłi bowiem bóstwami urodzaju i płodności. Jednak niektóre wersje mitu podają jako matkę Thora kobietę z rodu olbrzymów lub inne jeszcze istoty. W odróżnieniu od pozostałych bogów z rodu Azów, mieszkających w Asgardzie, Thor nie lubił próżnować i rzadko przebywał w domu. Najczęściej wędrował na wschód, który to kierunek uważano za złowrogi. Tam strzegł granic światów leżących we władzy Odyna, a przede wszystkim udawał się często do krainy ludzi. W wierzeniach Germanów kraina ludzi - Midgard, leżała w środku ziemi, oblana zewsząd wodą. Od czasu do czasu nawiedzały ją istoty z królestw położonych poniżej poziomu tego wszechświata: trolle, wilkołaki, smoki i węże. Częstym gościem w Midgardzie był Loki – demon zniszczenia i śmierci, wygnany a Asgard. Innymi nieproszonymi gośćmi byli olbrzymi, mieszkający (jak wyobrażali sobie Skandynawowie), na dalekiej północy lub za wschodnim widnokręgiem. Ludzie bardzo obawiali się tych złych istot. Thor niestrudzenie tropił i tępił te bestie, staczając często samotne boje z siłami ciemności. Wiele jego wypraw do Midgardu odbywało się w tajemnicy. Bóg przybywał do krainy pod postacią zwykłego człowieka, zachowywał się tez jak zwykły mężczyzna. Zdarzało mu się w czasie tych wędrówek nawiązać romans z piękną ziemską kobietą. Później wiele sławnych i starożytnych rodów wikingów wywodziło swoje pochodzenie od Thora. Z powodu bohaterskich czynów bóg błyskawic cieszył się u ludzi wielką czcią.Największym wrogiem Thora był olbrzymi Midgardson, czyli wąż Midgardu, który otaczał cały glob długim cielskiem. Trzęsienia ziemi tłumaczono niekiedy poruszeniami węża, wierzono jednak, że wszystkie te potyczki stanowią jedynie wstęp do prawdziwej walki, która rozegra się po koniec czasów jako Ragnarok, czyli zagłada bogów i świata. W wyniku straszliwych zmagań Thorowi na pewno uda się wreszcie pokonać węża, jednak rany, jakie odniesie w walce, spowodują również jego zgon.
Thor był synem Odyna, ale nie odziedziczył po nim jego boskiej mądrości. Nie zajmował się nigdy magią, nie był natchnieniem dla poetów, rzadko posługiwał się podstępem i chytrością. Jego podstawowym atutem była siła fizyczna. Do naszych czasów zachowała się stara opowieść islandzka, w której Thor powracał z jednej z licznych wypraw na wschód, gdzie przebywał pod postacią człowieka, ponieważ nie chciał być rozpoznany. W czasie drogi spotkał nad długiem, wąskim fiordem starego człowieka z łodzią. Próbował na różne sposoby namówić starca do przewiezienia go na drugi brzeg, ten jednak był głuchy na jego prośby. Nie pomagały tez próby przekupienia dziwnego przewoźnika za pomocą owsianki ze śledziem. Wioślarz kpił sobie przez cały czas z Thora i jego rodziny. Bóg nie był w stanie w żaden sposób wybłagać przewoźnika, żeby go przeprawił na drugi brzeg. W końcu okazało się, że pod postacią złośliwego starca ukrył się sam Odyn, chcąc zakpić sobie nieco z niezdarności syna i ukazać wyższość mądrości nad siłą fizyczną. Być może właśnie ta niezdarność w połączeniu z siłą zjednywały Thorowi tak wielką popularność wśród ludów germańskich.

O ile nie zaznaczono inaczej, treść tej strony objęta jest licencją Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License