Narodziny
wi.jpg

Według staroskandynawskich wierzeń, zanim narodził się Odyn, świat był podzielony na dwie części. Na północy istniała mroczna, lodowata kraina Nifhajm, na południu w krainie Muspelhajm żarzył się wieczny ogień. Miedzy nimi znajdowała się bezdenna przepaść. Gdy nagle powiał południowy wiatr, lody na północy zaczęły się topić i spływać kroplami. Z tych kropli uformował się szronowy olbrzym Imir. Powstała z nich również lodowa ogromna krowa Audumula, która karmiła Imira mlekiem. Krowa polizała kamień, który ożył i przeobraził się w mocnego boga Buri. Buri dał Zycie synowi o imieniu Bor, który związał się ze szronową olbrzymką z rodu Imira i miał z nią trzech synów. Najstarszego i najpotężniejszego z nich nazwano Odynem.

O ile nie zaznaczono inaczej, treść tej strony objęta jest licencją Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License